Dziedzictwo kulturowe jako pojęcie i obszar badań w dziedzinie szeroko rozumianej antropologii kulturowej, mniej więcej od początku XXI wieku1 jest poddawane analizom także z perspektywy nauk ekonomicznych. Wynika to z założenia, że tworzące je zasoby materialne i niematerialne mogą być źródłem potencjału społeczno-gospodarczego, a umiejętne zarządzanie nimi stanowi nie tylko podstawę skutecznej ich ochrony. Przede wszystkim jednak jest to warunek ich ewentualnego wykorzystania jako kapitału (kulturowego społeczeństw).
Sprawne zarządzanie dziedzictwem na poziomie regionalnym i lokalnym wpływa nie tylko na atrakcyjność turystyczną mikro- czy makroregionów. Ma także wpływ na inne sektory ich gospodarek. Jest ono fundamentem budowy marki miejsc (place brandingu), miejscowości, regionów, a zarazem czynnikiem wzmacniającym wspólnoty lokalne, mającym wpływ na jakość życia mieszkańców. Dlatego poszukiwane są również efektywne sposoby monetyzacji tworzących to dziedzictwo aktywów, tak materialnych, jak i nie materialnych. Najważniejszym z tych sposobów wydaje się rozwój turystyki kulturowej. W grupie je klasycznych form jest i turystyka regionalna, w której cel destynacji stanowi jednorodny obszar wyróżniających się z otoczenia cechami naturalnymi lub nabytymi. Wydzielany jest więc najczęściej na podstawie kryteriów geograficznych i/lub funkcjonalnych, jako posiadający swój specyficzny „krajobraz”, rozumianym w kontekście geograficznym, historycznym, jak i sricte kulturowym.
Takim regionem jest niewątpliwie Warmia.
W poniższym opracowaniu przedstawiono pełną analizę potencjału turystyki kulturowej dwóch kompatybilnych ze sobą obszarów, uzupełnioną dwoma badaniami cząstkowymi.
Obszar „szerszy” to Warmia – kraina historyczna, z ukształtowaną przez wieki wyraźną tożsamością kulturową. Makroregion, którego dawne granice zasadniczo pokrywają się z obecnymi granicami administracyjnymi trzech powiatów ziemskich województwa warmińsko-mazurskiego: braniewskiego, lidzbarskiego oraz olsztyńskiego.
„Węższym” obszarem jest Powiat Olsztyński – rozumiany jako miasto Olsztyn (powiat grodzki) oraz otaczający go ziemski powiat olsztyński. Stanowi on bowiem turystyczne „jądro” Warmii, a także całego regionu Warmii i Mazur, zważywszy na jego stołeczną funkcję, co wpływa na odmienność profilu turystyki kulturowej w stosunku do Warmii jako całości.
Dodatkowo przeprowadzono analizę „częściową” potencjału dwóch warmińskich mikroregionów – powiatów braniewskiego i lidzbarskiego.
Pliki do pobrania:
Bartosz Król, Wojciech Krzysztof Szalkiewicz
Ocena potencjału turystycznego dziedzictwa kulturowego Warmii pobierz
Załączniki:
1. Raport z analizy potencjału turystyczno-kulturowego Warmii pobierz
2. Raport z analizy potencjału turystyczno-kulturowego Olsztyna i powiatu olsztyńskiego pobierz
3. Raport z analizy potencjału turystyczno-kulturowego powiatu braniewskiego pobierz
4. Raport z analizy potencjału turystyczno-kulturowego powiatu lidzbarskiego pobierz